Klantervaringen

Vrouw 26 jaar

Het is zoals Maan het zingt: ze huilt, maar ze lacht. Onrustig scant ze alles. Ze is hier met een reden. Haar lichaam fluistert niet langer, het schreeuwt. Deze jonge vrouw van 26  kan en wil de signalen niet langer negeren. Angst en paniekklachten beheersen haar leven. Haar basis is instabiel. De grip is weg. Het contact met haar gevoel verdwenen.  

Ik voelde van alles tijdens onze 1e sessie. Ik wist op gevoelsniveau: dit is een cruciaal moment. Het begin van échte verandering. Niet alleen maar praten, maar voelen wat er in mij leeft en wat de onrust in mijn lijf mij probeert te vertellen. Patronen doorbreken. Ik had mijn masker op. Mijn bubbel van enthousiasme en een lach van oor tot oor. Maar Jeanette prikte er direct doorheen. Ze zag mij, hoorde mij en gaf mij direct haar onvoorwaardelijke steun.

Narcisme en gezinspatronen
We gaven elkaar het vertrouwen. Gingen gezamenlijk deze reis aan. Pieken en dalen. Verwarring. Waar lag de pijn? Gesprekken, lichaamsgerichte oefeningen en bewustwording van het verleden brachten haar terug naar de kern. We ontdekten welk thema zich als een stuk onkruid om haar basis had gewikkeld. Hoe het zaadje was geplant, het in de loop der jaren wild om zich heen had gegrepen tot het haar overwoekerde, haar basis deed wankelen. Narcisme en ongezonde patronen in de familie, en de scheiding van haar ouders bleken de thema’s waar we aan mochten gaan werken.

Enorme eyeopeners voor mij. Om te zien waar de pijn en onrust vandaan kwam. Waar het was begonnen. Waarom ik ben wie ik ben en doe wat ik doe. Tijdens onze sessies kreeg ik inzichten die ik in jaren therapie nog niet had gekregen. Ze gaf me hoop en ik wist zeker: ik moet dit nu aan gaan.

Gevoel & grenzen
Een luisterend oor, veel knuffelen, muziek, oefeningen in de praktijk en thuis.  Ik zorgde dat ik 24/7 voor haar klaarstond, ook op afstand. Deze jonge vrouw verdiende mijn onvoorwaardelijke steun en bereikbaarheid. Mijn focus lag op het contact herstellen met haar gevoel. Zodat ze echt kon gaan herkennen wat er in haar speelt en hiernaar kan handelen. Beter grenzen aangeven en voor zichzelf zorgen.

Liefdevolle achtbaan
Het was een moeilijke, verwarrende, maar vooral liefdevolle achtbaan. Jeanette leerde mij loslaten wat ik ‘dacht’ te voelen om echt te gaan ‘ervaren’ wat ik voelde. Vertalen wat mijn lichaam wilde vertellen. De verbinding tussen lichaam en geest werd hersteld. De oefeningen en meditaties werkten heel goed voor mij. Praktische handvaten die ik ook thuis kon gebruiken. Het meest waardevol vond ik de oefening waarbij ik mijn grens mocht aangeven. Die bleek ik namelijk helemaal niet te hebben. Ik liet mensen zo dichtbij komen, ten koste van mezelf. Tranen stroomden over mijn wangen. Ik sloeg dicht en durfde niks te zeggen. Jeanette vroeg waarom ik mijn grens niet had aangegeven. ‘Ik wil je niet teleurstellen’, was mijn antwoord. Het kwartje viel.

Ik ben het aangegaan en heb volgehouden. Ook al werd het soms echt even moeilijk of had ik het idee dat ik er al was. Juist op die momenten heb ik doorgezet en dat heeft mij zoveel gebracht. Ik leerde balans te vinden en te houden. Hierdoor schommel ik minder; mijn dalen zijn niet meer zo diep en de pieken niet meer oncontroleerbaar. Na 10 jaar medicatie, ben ik er nu volledig mee gestopt. Ik kan beter relativeren, leef bewuster, luister beter naar de signalen die mijn lichaam aangeven en kan beter mijn eigen grenzen aangeven. Jeanette is een prachtig en krachtig mens. Ze gaf mij kracht en leerde mij dat ik om hulp mag vragen en niet alles alleen hoeft te doen. Ik zou haar coaching bij iedereen aanraden.

 Ik wens haar dat ze voor altijd haar hart en gevoel blijft volgen. Ze is helemaal goed zoals ze is en mag haar heerlijk vrolijke zelf zijn. Altijd. Maar nu oprecht lachend, ook van binnenuit. Ik wens dat iedere jonge vrouw die klachten ervaart haar grip mag terugvinden in het leven. Vanuit gevoel kan handelen en haar dromen durft na te jagen. Herken jij je in het verhaal? Voel jij ‘dit is voor mij geschreven’? Laten we elkaar eens ontmoeten en bespreken hoe ik je kan helpen. Je hoeft het niet alleen te doen.

Vrouw 42 jaar

Achter haar eeuwige glimlach schuilt een vrouw (42) met pijn en verdriet. Altijd aanpassen, altijd zorgen voor anderen. Als een kameleon stemt ze zich af op de wensen van anderen. Alles voor het gezin, alles voor haar man. Alles om aan de verwachtingen te voldoen. Hierdoor is ze zichzelf volledig kwijtgeraakt. Het werd tijd om de touwtjes van het leven terug te pakken.  

Hij was vooral bezig met zichzelf
Na een relatie van 20 jaar sprak ik uit dat ik niet meer met hem verder wilde. Niet meer bang om ‘alleen’ over te blijven. Het was mij duidelijk dat ik niet nog 40 jaar zo door wilde. Ik maakte het anderen graag naar de zin en cijferde mezelf weg. De meningen van anderen vormden mijn zelfbeeld. Thuis hield ik alles draaiende; zorg voor de kinderen, 30 uren werk per week, de boekhouding van zijn bedrijf. En hij? Hij was vooral bezig met zichzelf. Alles draaide om hem. Kwam hij thuis, dan was het eerst aftasten hoe de vlag erbij hing. Erg onvoorspelbaar. Zijn bui bepaalde onze (sociale) ruimte. Onze wereld werd steeds kleiner.

Een gescheiden moeder met opgroeiende puberkinderen. Ze klopte bij mij aan met weinig zelfvertrouwen en eigenwaarde. Kwijtgeraakt door wat het leven van haar vroeg. Ze wilde weer in haar eigen kracht staan. Voor zichzelf én voor haar kinderen.

Innerlijke criticus
Ik lachte altijd alles weg. Jeanette prikte daar direct doorheen. Doodeng, haar kon ik niet voor gek houden. De eerste sessie viel het masker af. Ik kon alleen nog maar huilen. Angst voor wat er in ons proces allemaal naar boven zou komen. Jeanette pakte me bij de hand en liet niet meer los. We gingen dit samen doen. Het zou beter worden, dat wist en voelde ik.

Samen gingen we terug in de tijd. Praten, huilen, knuffelen. Ze hielp me met mijn innerlijke criticus (mijn ex), die negatieve stem die een mening had over alles wat ik deed. Ze maakte mij bewust van mijn denken, waar ik mijn gedachtes op baseerde. Waar ik invloed op heb en wat ik alleen maar kan accepteren. Dat maakte mijn belevingswereld lichter. Jeanette stond altijd voor mij klaar. Ook buiten de sessies om. Was ik van slag door een vervelend telefoontje van mijn ex, dan hadden we contact via WhatsApp. Door haar hulp voelde ik me altijd snel weer beter.

Toen ze er middenin zat, had ze nog niet goed in de gaten dat haar situatie niet normaal was. Zij dacht: ‘iedereen heeft wel eens wat’. Ik heb haar zien veranderen, van een vrouw die altijd klaar stond voor anderen, zichzelf wegcijferde en hoge verwachtingen had van anderen en zichzelf, naar een vrouw in haar eigen gezonde kracht. Door te werken aan die kritische stem, bewust te worden van het verleden, te voelen en ervaren. Inmiddels ziet ze haar leven als iets wat altijd in ontwikkeling mag zijn. Ze ziet in dat ze voor zichzelf mag kiezen, neemt 100% verantwoordelijkheid voor zichzelf en beseft dat ze zelf invloed kan uitoefenen. Ze geeft nu haar eigen leven kleur.

Sterker dan ooit
Ik heb de praktijk als een warme en ontspannen plek ervaren en Jeanette als een coach die altijd voor je klaar staat. Ons traject is inmiddels afgerond en ik voel me sterker dan ooit. Natuurlijk gaat de ene dag beter dan de andere, maar ik leef nu veel bewuster en weet hoe ik de regie terug kan pakken. Ik kies voor mezelf, geef mijn eigen leven kleur en doe wat goed voelt voor mij. Ik kijk vol vertrouwen uit naar de toekomst en ben nieuwsgierig wat voor moois er allemaal nog mag komen. Jeannette heeft mijn toekomst zó verandert, dat gun ik echt iedereen. Dankjewol. Foar álles!

Vrouw 26 jaar

Het gaat echt niet goed met haar. Zoveel onrust en spanning. Radeloos en geen energie meer over. Hulp zoeken is lastig, maar ze ziet geen andere optie meer, dus zit ze hier toch, bij mij in de praktijk. Dapper, en goed dat ze er is. Ik ga haar helpen. Terug naar de basis, op zoek naar onderliggende angsten die ze keer op keer tegenkomt in liefdesrelaties.

Mensen kennen mij als een jonge vrouw van 26 die positief in het leven staat. Een recente gebeurtenis zorgde voor een heftige reactie in mijzelf. Mijn eigen patronen werden ineens heel duidelijk. Ze maakten mij angstig en verward. Het gevoel van mijzelf kwijt zijn, het overzicht niet meer goed kunnen behouden. Ik snapte mezelf gewoon echt niet meer. Ik heb er ook een tijdje tegenaan geschopt, die verwarring en dat rotgevoel. Ik vond het stom dat ik zo deed en bepaald gedrag vertoonde. Maar dat veranderde natuurlijk niks. Via een vriendin kwam ik met Jeanette in contact. Onze eerste ontmoeting voelde meteen heel warm. Al bij de 1e sessie vielen puzzelstukjes op hun plek en kwamen we dichtbij het echte knelpunt. Dat ze mij zo snel doorzag, gaf voor mij de doorslag om met haar aan de slag te gaan.

Het thema relaties stond in ons traject centraal. En dan met name niet helpende patronen, zoals bindings- en verlatingsangst. Ons proces bestond uit goede gesprekken, veel wandelen, visualisaties, systemisch, oefeningen en opdrachten voor het werken met bindingsangst. Zoals voor iedereen was er ook in dit geval sprake van een traject op maat. Zo kozen we tijdelijk voor dubbele sessies per week, omdat de situatie daar om vroeg. En door berichten in te spreken kon ik haar snel steun en hulp bieden, op momenten dat ze dat het hardst nodig had.

Bij het benoemen van zichtbare patronen en opdoen van nieuwe inzichten wilde alles in haar vaak wegrennen. Weg van de confrontatie, weg van de spiegel die haar weergaf wat er echt was. Maar ze hield vertrouwen, wat voor hele mooie doorbraken heeft gezorgd. Echte WTF-momenten. Niet een paar kwartjes, maar een zak vol. Inzichten die zorgen voor een lach en een traan, en soms zelfs huilend van het lachen. Het mocht er allemaal zijn.

Bijzonder was voor mij het moment dat ik voelde dat mijn energie weer stroomde. Ik had weer zin om te stappen en durfde weer vooruit. Ook onze WTF-momenten waren goud waard. Gaf ze mij een nieuw inzicht, dacht ik: ‘waarom heb ik dat nooit eerder zo bekeken.’ Haha!

Mijn traject is nu afgerond. Over een ‘opgelost probleem’ zal ik niet spreken, want mijn uitdagingen horen bij mij, alleen ben ik wel tot veel nieuwe inzichten en acceptatie gekomen. Ik ben van nature iemand die zich graag ontwikkelt en vragen stelt, dat zal ik dus blijven doen. Ik heb mijn zwakte leren omarmen en heb geleerd het te zien als een kracht. Ik leef bewuster, heb weer energie en zit vol positiviteit. Ik heb zin in de toekomst!

Ik sluit onze reis af met een wens. De wens dat ze die enthousiaste en bijzondere vrouw mag blijven die ik heb mogen leren kennen. Dat ze in vrijheid haar weg vervolgt, met een hart dat openstaat voor de liefde en een bewustzijn dat blijft luisteren naar wat haar hart haar ingeeft.

Vrouw 26 jaar

De verbinding met haar gevoel is weg. Een gespannen lijf en een hoofd dat overloopt van onrust. Ze wil zoveel vertellen. Ze leeft en handelt volledig vanuit haar hoofd. Ik ga haar helpen om uit de overlevingsstand te komen. Niet meer bezig zijn met anderen. Hier mag ze zichzelf zijn. Hier wordt ze gezien en gehoord. Even niet zorgen voor anderen, maar helemaal voor haarzelf. Dat verdient ze, en ze is er zó aan toe.

Mijn wens: voor mezelf leven
Via een lieve vriendin kwam ik in contact met Jeanette. Ik voelde eigenlijk niks meer, was aan het overleven en kon niet meer genieten van de kleine waardevolle dingen om mij heen. Er was geen nu, alleen maar vroeger en later. Ik leefde erg vanuit mijn hoofd en was niet goed in contact met mijn lichaam. Mijn wens was om mezelf oprecht te leren waarderen en te leren hoe ik beter en vaker voor mezelf kon kiezen, voor wat goed is voor mij. Gewoon trots zijn op alles wat ik al heb bereikt op 26-jarige leeftijd. Weer leren voelen. Echt voelen. En stoppen met altijd maar willen voldoen aan de verwachtingen van anderen.

Hoewel mijn 1e ontmoeting met Jeanette door corona via videobellen moest plaatsvinden, voelde het heel warm. Ze kwam heel begripvol, rustig en lief over. Dat gevoel was zo goed, dat zorgde direct voor vertrouwen. Ik kon direct helemaal mezelf zijn.

Ja, dat online werken was wel even schakelen, maar bleek van evenveel waarde te zijn. Gelukkig maar, want ik wilde haar zoveel bieden. We voerden veel gesprekken, ik liet haar met liefde vertellen, tot ze haar hele verhaal kwijt was. Het werd weer helder in haar hoofd en ik mocht een prachtige overgang aanschouwen, van overleven naar weer in contact met haar gevoel.

Echt worden gehoord
Gedurende onze reis kwam ik uit mijn schulp en begon ik, beetje bij beetje, weer te voelen wie ik echt was. Jeanette stond altijd voor mij klaar en was altijd eerlijk in wat ze zag. Dat opende mijn ogen en bracht mij weer in contact met mijn gevoel. Heel bijzonder en waardevol. Bij haar kon ik mijn verhaal kwijt, werd ik echt gehoord. Mocht ik ratelen tot ik de onrust kwijt was, dat was al zolang geleden.  De lichaamsgerichte oefeningen gaven mij inzicht in waarom ik altijd deed wat ik deed. Ik besefte dat ik goed ben, gewoon zoals ik ben.

Ik herinner mij een bijzondere situatie waarin ze een keuze moest maken, in haar kracht ging staan, deed wat goed was voor haar en zag dat ze hiermee – tegen verwachting in – niks verloor. Dat gaf zoveel zelfvertrouwen en eigenwaarde.

Terug naar innerlijke rust
Toen ik deze reis begon, wist ik grotendeels niet hoe ik op dit punt was gekomen. Inmiddels ben ik mij bewust hoe ik om kan gaan met mijn patronen in het dagelijks leven. Ik merk echt verandering. Bij keuzes pak ik de rust om in te zien of ik iets doe voor die ander of voor mezelf. En die tijd mag ik nemen. Ik voel meer en durf ernaar te handelen. Dat geeft vertrouwen voor de toekomst.

Lieve vrouw, ik wens jou dat je de zachtheid voor jezelf en de ander mag behouden, zonder jezelf te verliezen. Blijf in contact met je gevoel en blijf uiten wat er in jou leeft; de weg naar innerlijke rust.

 

Klantervaringen

Vrouw 26 jaar

Het is zoals Maan het zingt: ze huilt, maar ze lacht. Onrustig scant ze alles. Ze is hier met een reden. Haar lichaam fluistert niet langer, het schreeuwt. Deze jonge vrouw van 26  kan en wil de signalen niet langer negeren. Angst en paniekklachten beheersen haar leven. Haar basis is instabiel. De grip is weg. Het contact met haar gevoel verdwenen.
 
Ik voelde van alles tijdens onze 1e sessie. Ik wist op gevoelsniveau: dit is een cruciaal moment. Het begin van échte verandering. Niet alleen maar praten, maar voelen wat er in mij leeft en wat de onrust in mijn lijf mij probeert te vertellen. Patronen doorbreken. Ik had mijn masker op. Mijn bubbel van enthousiasme en een lach van oor tot oor. Maar Jeanette prikte er direct doorheen. Ze zag mij, hoorde mij en gaf mij direct haar onvoorwaardelijke steun.

Narcisme en gezinspatronen
We gaven elkaar het vertrouwen. Gingen gezamenlijk deze reis aan. Pieken en dalen. Verwarring. Waar lag de pijn? Gesprekken, lichaamsgerichte oefeningen en bewustwording van het verleden brachten haar terug naar de kern. We ontdekten welk thema zich als een stuk onkruid om haar basis had gewikkeld. Hoe het zaadje was geplant, het in de loop der jaren wild om zich heen had gegrepen tot het haar overwoekerde, haar basis deed wankelen. Narcisme en ongezonde patronen in de familie, en de scheiding van haar ouders bleken de thema’s waar we aan mochten gaan werken.

Enorme eyeopeners voor mij. Om te zien waar de pijn en onrust vandaan kwam. Waar het was begonnen. Waarom ik ben wie ik ben en doe wat ik doe. Tijdens onze sessies kreeg ik inzichten die ik in jaren therapie nog niet had gekregen. Ze gaf me hoop en ik wist zeker: ik moet dit nu aan gaan.

Gevoel & grenzen
Een luisterend oor, veel knuffelen, muziek, oefeningen in de praktijk en thuis.  Ik zorgde dat ik 24/7 voor haar klaarstond, ook op afstand. Deze jonge vrouw verdiende mijn onvoorwaardelijke steun en bereikbaarheid. Mijn focus lag op het contact herstellen met haar gevoel. Zodat ze echt kon gaan herkennen wat er in haar speelt en hiernaar kan handelen. Beter grenzen aangeven en voor zichzelf zorgen.

Liefdevolle achtbaan
Het was een moeilijke, verwarrende, maar vooral liefdevolle achtbaan. Jeanette leerde mij loslaten wat ik ‘dacht’ te voelen om echt te gaan ‘ervaren’ wat ik voelde. Vertalen wat mijn lichaam wilde vertellen. De verbinding tussen lichaam en geest werd hersteld. De oefeningen en meditaties werkten heel goed voor mij. Praktische handvaten die ik ook thuis kon gebruiken. Het meest waardevol vond ik de oefening waarbij ik mijn grens mocht aangeven. Die bleek ik namelijk helemaal niet te hebben. Ik liet mensen zo dichtbij komen, ten koste van mezelf. Tranen stroomden over mijn wangen. Ik sloeg dicht en durfde niks te zeggen. Jeanette vroeg waarom ik mijn grens niet had aangegeven. ‘Ik wil je niet teleurstellen’, was mijn antwoord. Het kwartje viel.

Ik ben het aangegaan en heb volgehouden. Ook al werd het soms echt even moeilijk of had ik het idee dat ik er al was. Juist op die momenten heb ik doorgezet en dat heeft mij zoveel gebracht. Ik leerde balans te vinden en te houden. Hierdoor schommel ik minder; mijn dalen zijn niet meer zo diep en de pieken niet meer oncontroleerbaar. Na 10 jaar medicatie, ben ik er nu volledig mee gestopt. Ik kan beter relativeren, leef bewuster, luister beter naar de signalen die mijn lichaam aangeven en kan beter mijn eigen grenzen aangeven. Jeanette is een prachtig en krachtig mens. Ze gaf mij kracht en leerde mij dat ik om hulp mag vragen en niet alles alleen hoeft te doen. Ik zou haar coaching bij iedereen aanraden.

 Ik wens haar dat ze voor altijd haar hart en gevoel blijft volgen. Ze is helemaal goed zoals ze is en mag haar heerlijk vrolijke zelf zijn. Altijd. Maar nu oprecht lachend, ook van binnenuit. Ik wens dat iedere jonge vrouw die klachten ervaart haar grip mag terugvinden in het leven. Vanuit gevoel kan handelen en haar dromen durft na te jagen. Herken jij je in het verhaal? Voel jij ‘dit is voor mij geschreven’? Laten we elkaar eens ontmoeten en bespreken hoe ik je kan helpen. Je hoeft het niet alleen te doen.

Vrouw 42 jaar

Achter haar eeuwige glimlach schuilt een vrouw (42) met pijn en verdriet. Altijd aanpassen, altijd zorgen voor anderen. Als een kameleon stemt ze zich af op de wensen van anderen. Alles voor het gezin, alles voor haar man. Alles om aan de verwachtingen te voldoen. Hierdoor is ze zichzelf volledig kwijtgeraakt. Het werd tijd om de touwtjes van het leven terug te pakken.  

Hij was vooral bezig met zichzelf
Na een relatie van 20 jaar sprak ik uit dat ik niet meer met hem verder wilde. Niet meer bang om ‘alleen’ over te blijven. Het was mij duidelijk dat ik niet nog 40 jaar zo door wilde. Ik maakte het anderen graag naar de zin en cijferde mezelf weg. De meningen van anderen vormden mijn zelfbeeld. Thuis hield ik alles draaiende; zorg voor de kinderen, 30 uren werk per week, de boekhouding van zijn bedrijf. En hij? Hij was vooral bezig met zichzelf. Alles draaide om hem. Kwam hij thuis, dan was het eerst aftasten hoe de vlag erbij hing. Erg onvoorspelbaar. Zijn bui bepaalde onze (sociale) ruimte. Onze wereld werd steeds kleiner.

Een gescheiden moeder met opgroeiende puberkinderen. Ze klopte bij mij aan met weinig zelfvertrouwen en eigenwaarde. Kwijtgeraakt door wat het leven van haar vroeg. Ze wilde weer in haar eigen kracht staan. Voor zichzelf én voor haar kinderen.

Innerlijke criticus
Ik lachte altijd alles weg. Jeanette prikte daar direct doorheen. Doodeng, haar kon ik niet voor gek houden. De eerste sessie viel het masker af. Ik kon alleen nog maar huilen. Angst voor wat er in ons proces allemaal naar boven zou komen. Jeanette pakte me bij de hand en liet niet meer los. We gingen dit samen doen. Het zou beter worden, dat wist en voelde ik.

Samen gingen we terug in de tijd. Praten, huilen, knuffelen. Ze hielp me met mijn innerlijke criticus (mijn ex), die negatieve stem die een mening had over alles wat ik deed. Ze maakte mij bewust van mijn denken, waar ik mijn gedachtes op baseerde. Waar ik invloed op heb en wat ik alleen maar kan accepteren. Dat maakte mijn belevingswereld lichter. Jeanette stond altijd voor mij klaar. Ook buiten de sessies om. Was ik van slag door een vervelend telefoontje van mijn ex, dan hadden we contact via WhatsApp. Door haar hulp voelde ik me altijd snel weer beter.

Toen ze er middenin zat, had ze nog niet goed in de gaten dat haar situatie niet normaal was. Zij dacht: ‘iedereen heeft wel eens wat’. Ik heb haar zien veranderen, van een vrouw die altijd klaar stond voor anderen, zichzelf wegcijferde en hoge verwachtingen had van anderen en zichzelf, naar een vrouw in haar eigen gezonde kracht. Door te werken aan die kritische stem, bewust te worden van het verleden, te voelen en ervaren. Inmiddels ziet ze haar leven als iets wat altijd in ontwikkeling mag zijn. Ze ziet in dat ze voor zichzelf mag kiezen, neemt 100% verantwoordelijkheid voor zichzelf en beseft dat ze zelf invloed kan uitoefenen. Ze geeft nu haar eigen leven kleur.

Sterker dan ooit
Ik heb de praktijk als een warme en ontspannen plek ervaren en Jeanette als een coach die altijd voor je klaar staat. Ons traject is inmiddels afgerond en ik voel me sterker dan ooit. Natuurlijk gaat de ene dag beter dan de andere, maar ik leef nu veel bewuster en weet hoe ik de regie terug kan pakken. Ik kies voor mezelf, geef mijn eigen leven kleur en doe wat goed voelt voor mij. Ik kijk vol vertrouwen uit naar de toekomst en ben nieuwsgierig wat voor moois er allemaal nog mag komen. Jeannette heeft mijn toekomst zó verandert, dat gun ik echt iedereen. Dankjewol. Foar álles!

Vrouw 26 jaar

Het gaat echt niet goed met haar. Zoveel onrust en spanning. Radeloos en geen energie meer over. Hulp zoeken is lastig, maar ze ziet geen andere optie meer, dus zit ze hier toch, bij mij in de praktijk. Dapper, en goed dat ze er is. Ik ga haar helpen. Terug naar de basis, op zoek naar onderliggende angsten die ze keer op keer tegenkomt in liefdesrelaties.

Mensen kennen mij als een jonge vrouw van 26 die positief in het leven staat. Een recente gebeurtenis zorgde voor een heftige reactie in mijzelf. Mijn eigen patronen werden ineens heel duidelijk. Ze maakten mij angstig en verward. Het gevoel van mijzelf kwijt zijn, het overzicht niet meer goed kunnen behouden. Ik snapte mezelf gewoon echt niet meer. Ik heb er ook een tijdje tegenaan geschopt, die verwarring en dat rotgevoel. Ik vond het stom dat ik zo deed en bepaald gedrag vertoonde. Maar dat veranderde natuurlijk niks. Via een vriendin kwam ik met Jeanette in contact. Onze eerste ontmoeting voelde meteen heel warm. Al bij de 1e sessie vielen puzzelstukjes op hun plek en kwamen we dichtbij het echte knelpunt. Dat ze mij zo snel doorzag, gaf voor mij de doorslag om met haar aan de slag te gaan.

Het thema relaties stond in ons traject centraal. En dan met name niet helpende patronen, zoals bindings- en verlatingsangst. Ons proces bestond uit goede gesprekken, veel wandelen, visualisaties, systemisch, oefeningen en opdrachten voor het werken met bindingsangst. Zoals voor iedereen was er ook in dit geval sprake van een traject op maat. Zo kozen we tijdelijk voor dubbele sessies per week, omdat de situatie daar om vroeg. En door berichten in te spreken kon ik haar snel steun en hulp bieden, op momenten dat ze dat het hardst nodig had.

Bij het benoemen van zichtbare patronen en opdoen van nieuwe inzichten wilde alles in haar vaak wegrennen. Weg van de confrontatie, weg van de spiegel die haar weergaf wat er echt was. Maar ze hield vertrouwen, wat voor hele mooie doorbraken heeft gezorgd. Echte WTF-momenten. Niet een paar kwartjes, maar een zak vol. Inzichten die zorgen voor een lach en een traan, en soms zelfs huilend van het lachen. Het mocht er allemaal zijn.

Bijzonder was voor mij het moment dat ik voelde dat mijn energie weer stroomde. Ik had weer zin om te stappen en durfde weer vooruit. Ook onze WTF-momenten waren goud waard. Gaf ze mij een nieuw inzicht, dacht ik: ‘waarom heb ik dat nooit eerder zo bekeken.’ Haha!

Mijn traject is nu afgerond. Over een ‘opgelost probleem’ zal ik niet spreken, want mijn uitdagingen horen bij mij, alleen ben ik wel tot veel nieuwe inzichten en acceptatie gekomen. Ik ben van nature iemand die zich graag ontwikkelt en vragen stelt, dat zal ik dus blijven doen. Ik heb mijn zwakte leren omarmen en heb geleerd het te zien als een kracht. Ik leef bewuster, heb weer energie en zit vol positiviteit. Ik heb zin in de toekomst!

Ik sluit onze reis af met een wens. De wens dat ze die enthousiaste en bijzondere vrouw mag blijven die ik heb mogen leren kennen. Dat ze in vrijheid haar weg vervolgt, met een hart dat openstaat voor de liefde en een bewustzijn dat blijft luisteren naar wat haar hart haar ingeeft.

Vrouw 26 jaar

De verbinding met haar gevoel is weg. Een gespannen lijf en een hoofd dat overloopt van onrust. Ze wil zoveel vertellen. Ze leeft en handelt volledig vanuit haar hoofd. Ik ga haar helpen om uit de overlevingsstand te komen. Niet meer bezig zijn met anderen. Hier mag ze zichzelf zijn. Hier wordt ze gezien en gehoord. Even niet zorgen voor anderen, maar helemaal voor haarzelf. Dat verdient ze, en ze is er zó aan toe.

Mijn wens: voor mezelf leven
Via een lieve vriendin kwam ik in contact met Jeanette. Ik voelde eigenlijk niks meer, was aan het overleven en kon niet meer genieten van de kleine waardevolle dingen om mij heen. Er was geen nu, alleen maar vroeger en later. Ik leefde erg vanuit mijn hoofd en was niet goed in contact met mijn lichaam. Mijn wens was om mezelf oprecht te leren waarderen en te leren hoe ik beter en vaker voor mezelf kon kiezen, voor wat goed is voor mij. Gewoon trots zijn op alles wat ik al heb bereikt op 26-jarige leeftijd. Weer leren voelen. Echt voelen. En stoppen met altijd maar willen voldoen aan de verwachtingen van anderen.

Hoewel mijn 1e ontmoeting met Jeanette door corona via videobellen moest plaatsvinden, voelde het heel warm. Ze kwam heel begripvol, rustig en lief over. Dat gevoel was zo goed, dat zorgde direct voor vertrouwen. Ik kon direct helemaal mezelf zijn.

Ja, dat online werken was wel even schakelen, maar bleek van evenveel waarde te zijn. Gelukkig maar, want ik wilde haar zoveel bieden. We voerden veel gesprekken, ik liet haar met liefde vertellen, tot ze haar hele verhaal kwijt was. Het werd weer helder in haar hoofd en ik mocht een prachtige overgang aanschouwen, van overleven naar weer in contact met haar gevoel.

Echt worden gehoord
Gedurende onze reis kwam ik uit mijn schulp en begon ik, beetje bij beetje, weer te voelen wie ik echt was. Jeanette stond altijd voor mij klaar en was altijd eerlijk in wat ze zag. Dat opende mijn ogen en bracht mij weer in contact met mijn gevoel. Heel bijzonder en waardevol. Bij haar kon ik mijn verhaal kwijt, werd ik echt gehoord. Mocht ik ratelen tot ik de onrust kwijt was, dat was al zolang geleden.  De lichaamsgerichte oefeningen gaven mij inzicht in waarom ik altijd deed wat ik deed. Ik besefte dat ik goed ben, gewoon zoals ik ben.

Ik herinner mij een bijzondere situatie waarin ze een keuze moest maken, in haar kracht ging staan, deed wat goed was voor haar en zag dat ze hiermee – tegen verwachting in – niks verloor. Dat gaf zoveel zelfvertrouwen en eigenwaarde.

Terug naar innerlijke rust
Toen ik deze reis begon, wist ik grotendeels niet hoe ik op dit punt was gekomen. Inmiddels ben ik mij bewust hoe ik om kan gaan met mijn patronen in het dagelijks leven. Ik merk echt verandering. Bij keuzes pak ik de rust om in te zien of ik iets doe voor die ander of voor mezelf. En die tijd mag ik nemen. Ik voel meer en durf ernaar te handelen. Dat geeft vertrouwen voor de toekomst.

Lieve vrouw, ik wens jou dat je de zachtheid voor jezelf en de ander mag behouden, zonder jezelf te verliezen. Blijf in contact met je gevoel en blijf uiten wat er in jou leeft; de weg naar innerlijke rust.